.jpg)
1.
“Hiçbir şey çocuğun hayal dünyasına benzemez. Hep çocuk kalmak istedim... Kaldım da…” Ömer Lütfi Akad / Işıkla Karanlık Arasında
2.
Yarı açık bir kapıya baktığında, o kapı sonsuza kadar açılır ya da kapanır.
3.
Tolstoy, “havada toz ve yağlıboya kokusu vardı” diyor… Havanın ne koktuğunu bir romanda her zaman söylemeli.
Akad'ın cümlesini okuyunca hafif bi kıskançlığa kapıldım :)
YanıtlaSilçünkü, çocukluğumdan koşarak kaçmış gibi yaşadığımı fark ettim. düşünüyorumda, akad için nasıl bir şeydi çocuk olarak yaşamak acaba.
"kaldım da" demek ne büyük lüks, düşününce.
YanıtlaSil